تاخیر پست جدید از عمد بود. نه که این دو بعدی مجازی محور و بشه جدا کرد از وبلاگ عزیزش، نه که مشکلات زیاد و مریضی و مامان و حال داغون بابا و روح داغون تر خودش خلوتش و بتونه بگیره ازش، نه که جذابیت جوامع مجازی جدید و شلوغ بودن اینستاگرام و چه و چه باعث شه فراموش کنه نیمی از روحش و لای تارهای این وب جا ...

تازه چشمام باز شد. گیج خواب شمارشو از تو گوشی پیدا کردم زنگ زدم بش. سریع برداشت. -حالم اصلا خوب نیس.. تا هفت صبح داشتم به اون چهار سال فکر میکردم. تا هفت صبح بغض گلوم و گرفته بود. دقت کردی ما اون موقع چقدر خوشبخت بودیم؟ +خیلی.. خیلی.. منم خیلی درگیر اون روزام... با اینکه سختیامون زیاد بود ولی بازم ع...

و تاخیر این پست از عمد نبود.... مامان دیگه شبا تا صبح جیغ نمیکشه. بابا شبا بیشتر از دو ساعت می خوابه. من خونه نشین نیستم. فشارای خونه کم شد. فشارای خونه قطع شد. نور خونه کم شد. نور خونه قطع شد. مامان رفت.... کاش اونقدر توانایی داشتم که همینجا پست و تموم کنم. اما انقدر این مدت فرو رفتم تو خودم که بیش...

!Hey youstanding in the roadalways doing what you're told?Can you help me

آدما همش منتظر اتفاقایین که نمی افته! منتظر چی موندیم؟ هیچ اتفاقی نمی افته...

من الان وسط اتفاقاییم ک یه عمر آرزوی افتادنشون و کردم! ولی چه فایده ک رو سرم افتادن... که نا ندارم پاشم بگم جوووووون... اینه! خواستم و رسیدم... مدتهاست لذت کامیابی از لیست لذتای درون مغزم پاک شده.... حس می کنم همه رفتنا نرسیدنه. همه رسیدنا نرسیدنه. همه داشتنا نداشتنه. آخ.. که چقد اتفاق خوب عقب مونده...

Nothing compares, no worries or cares regrets and mistakes thery're memories made who would have known how bittersweet this would taste . . .