...Speechless...

"نگات که می کنم یاد اون وقتای فروغ می افتم که هم سن و سال تو بود. حرف زدنات... نوشتنات..." نرم جا میشم کنار فکرای پیچ در پیچش. نمیدونم خوشحال شم یا ناراحت... نمیدونم آروم بگیرم یا آشوب شم. از اون همه تاریکی... اون همه مبهمی... هرچقدر که جلو میریم میفهمیم چقدر زندگی ها فرق داره. هر چقدر آدمای دورمون عوض میشن میفهمیم تو چه جهان کوچیکی جا خوش کرده بودیم و دل... عقب میرم گاهی. آدما رو دسته دسته جدا می...

ادامه مطلب