من بی تو از هر جای این خونه... من بی تو از آینده می ترسم

6 ماه اقامت میگیری و اندازه یک سال و نیم کار کردن تو ایران در آمد خواهی داشت. دارم فک میکنم 6 ماه فرانسه، 6 ماه ایتالیا، 6 ماه هلند... می ارزه اصلا این جوری زندگی کردن؟؟ تا میای به یه محیط و یه زبون عادت کنی یجای دیگه یه فرهنگ دیگه. سخت باید باشه بنظرم... تازه با اون درآمد ام الان تو ایران کار خاصی نمیشه کرد! مثلا باید 5 سال این جوری زندگی کنم تا بتونم با قیمت الان یه خونه تو یه منطقه معمولی بخرم. 

چقد این عادل شانس اورد! یه بینال، یه نمایشگاه ترکیه، یه نمایشگاه فرانسه، و تمااااام! بارشو بست اومد یه خونه باغ 2000 متری خرید جهت آرامش دنیا و آخرتش :))) خوب همه چی جور شد. خوب گرفت کارش. خوب فروخت. خداییش نمی ارزه اون وضع زندگی کردن. آسفالت میشه آدمی! یه وقتی خسته ای یه وقتی حال نداری یه وقتی کاری پیش میاد... حداقل برا مهاجرت باشه میگی همینجا تهشه و تمام! بیگاریه اصن... واسه اینکه حقوقت به دلار و یورو بشه اینجوری خودتو بکشی. 

تف به این وضع بخدا. اگه تورم الان با ده سال پیش یکی بود میتونستم یه آپارتمان فسقلی برا خودم بخرم و اینجوری خودمو پاره پاره نکنم :))) ولی پول آپارتمان فسقلی رفت برا ماشینی که ارزش واقعیش 30 میلیون نیس والا :))))))) خودمونم نمیدونیم چی به چیه دیگه. منم قاطی کردم. جهنمه همه چی. کرونا بره. بالاخره باید ریسک از دست دادن یسری چیزا رو بپذیرم تا بتونم نزدیک بشم به چیزایی که میخوام. زهرا راس میگه اینقد من تحلیل و آنالیزم سر هر چیز کوچیک و بزرگی زیاده که کلا موقعیته از دست میره! هنوز با تعجب به پوریا نگا می کنم. وسط حیرت زده ترین روزهای زندگی انسان قرن 21 گفت خب دیگه درسم تموم شد دارم میرم دنبال خونه. بعد یه هفته اومد گفت قرارداد بستم دارم میرم دنبال کار :))) خیلی باحالن این پسرا. خیلی وقتام به باد میدن همه چیو اما به یه ورشونم نیس :))

تموم میشه این روزام. روزای خوب میاد. شبای خوب میاد. دور دور میریم. بستنی میخوریم. لباسای قشنگمونو میپوشیم. مهمونی میریم. عاشق میشیم. دیت میریم. قراردادای خفن می بندیم. موفقیت و مزه مزه می کنیم. کشورای قشنگ و میبینیم. تموم میشه این روزام. قشنگیام میان پیشمون. این زمستون که سر بشه، یه بهار قشنگ پشتشه. میخندیم. بغل می کنیم. می بوسیم. چشمامون برق میزنه... میدونم...